Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016

Το Πολυτεχνείο της νιότης μας ζει και μας εμπνέει



Ε Π Ω Ν Υ Μ Ω Σ
Το Πολυτεχνείο της νιότης μας ζει και μας εμπνέει

Πέρασαν 43  χρόνια και παρά το γεγονός ότι διάφορες "Σειρήνες" προσπαθούν να ξεθωριάσουν το νόημα του Πολυτεχνείου , εκείνο είναι πάντα μπροστά μας. Για να θυμίζει ότι λαός και νεολαία μάτωσαν παλεύοντας για "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία". Για να βροντοφωνάζει ότι η πύλη που γκρέμισε το τανκ έγραφε "Εξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ". Για να διαλαλεί την ανάγκη δικαίωσης των αγώνων, για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.
 Εδώ και χρόνια η γενιά του Πολυτεχνείου, η δική μου γενιά ενοχοποιείται, αλλά το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο κάποιοι επώνυμοι που έκαναν «νταβατζηλίκι» και προβάλλονται επειδή συμβιβάστηκαν (όπως και οι σημερινοί κυβερνώντες ΣΙΡΙΖΑίοι). Δεν είναι εκείνοι που το πέρασμά τους από το Πολυτεχνείο το έκαναν καριέρα!, που είδαν στις κρατικές και υπουργικές Μερσεντές - που απέκτησαν προϊόντος του χρόνου - «το Πολυτεχνείο τώρα (να) δικαιώνεται»!!! Αυτοί που για να περισώσουν τη δική τους ξεφτίλα, πάσχισαν για δεκαετίες να ξεφτίσουν το Πολυτεχνείο, επιστρατεύοντας «αναρχικούς», «κλέφτες και αστυνόμους», «αγανακτισμένους πολίτες», κουκουλοφόρους, χαφιέδες, προβοκάτορες και στήνοντας για φόντο του Πολυτεχνείου μια κατασκευασμένη εικόνα «επεισοδίων», αστυνομοκρατίας και δακρυγόνων.
Είναι και χιλιάδες που βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στο καζάνι της  βιοπάλης, στους καθημερινούς αγώνες και έδωσαν απάντηση στο ερώτημα που έβαλε ο Γληνός: «Ή με τη συντήρηση ή με την προσαρμογή ή με την εργατική τάξη στον αγώνα για την απελευθέρωση του ανθρώπου».
Υπάρχουν και αυτοί που μαζί με τους  οδηγούς των ερπυστριοφόρων ποδοπατούν τη μνήμη του Πολυτεχνείου και δεν θα μπορούσε, φυσικά, να λείπει η μαυρίλα του χρυσαυγιτισμού.  Αυτά τα θρασίμια του «δεν υπήρξε νεκρός στο Πολυτεχνείο»! όμως η αλήθεια δεν σβήνεται. Η μάχη του Πολυτεχνείου , αποτελεί κορυφαία εκδήλωση της εφτάχρονης αντιχουντικής πάλης και μια από τις κορυφαίες στιγμές των αγώνων του λαού και της νεολαίας.
Το Πολυτεχνείο, αδικαίωτο και ζωντανό, σε πείσμα όσων πέρασαν από το «εδώ Πολυτεχνείο» στο ...«εδώ Πεντάγωνο» - «εδώ τρόικα» - «εδώ Μνημόνιο», μια μόνιμη Ερινύα για όσους πέρασαν από την όχθη των «ελεύθερων πολιορκημένων Ελλήνων» στην αντίπερα όχθη, των πολιορκητών και των «ελεύθερων σκοπευτών», θα συνεχίζει να ενσαρκώνει τις μνήμες του μέλλοντός μας.
Το Πολυτεχνείο ζει και συμβολίζει αυτό που ακριβώς φοβούνται αυτοί που κυβερνούν τον τόπο χρόνια τώρα: Οτι ο λαός μπορεί να οργανωθεί και ξεφεύγοντας από τη μοιρολατρία να παλέψει, να επιβάλει άλλες λύσεις προς όφελός του. Οπως τότε που στάθηκε περήφανος μπροστά στα αμερικανικά τανκς της χούντας.
Το Πολυτεχνείο είναι η ελπίδα και ο όρκος, ο πόθος και η υπόσχεση: Σ' αυτόν τον τόπο, κόντρα στα εμπόδια, ενάντια στους προσκυνημένους του ιμπεριαλισμού, κόντρα στους ντόπιους και ξένους «συνταγματάρχες» των «hedge funds», παρά τα «τάγματα εφόδου» της «νέας τάξης», όσες υποκλίσεις κι αν κάνουν όλοι όσοι φέρονται ή δηλώνουν ότι «είναι Αμερικανοί» ή ότι «είναι Γερμανοί» και πάντα… «φιλέλληνες», ό,τι κι αν κάνουν οι υποτακτικοί των «ευλογημένων  μνημονίων», τελικά, σ' αυτόν τον τόπο «θα κάνει ξαστεριά»! ο λαός θα νικήσει!
Και ένας είναι ο δρόμος για να νικήσει ο λαός. Η ακούραστη οργάνωση της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και των παιδιών τους σε επαναστατική γραμμή με στόχο και προσανατολισμό την κατάκτηση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Το έχω ξαναγράψει: είμαστε η γενιά του «15% για την Παιδεία», του «114» και «του Πολυτεχνείου». Είμαστε «ευλογημένη γενιά». «Είμαστε από καλή γενιά» που έγραψε και ο Ελύτης. Να μπούμε πάλι μπροστά και με οδηγό το Πολυτεχνείο των νιάτων μας , όλα τα «Πολυτεχνεία» των αγώνων μας για μια Ελλάδα με ψωμί για το λαό της, με μόρφωση για τα παιδιά της, με εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά.

Γ. Μαρκόπουλου: Στο Πολυτεχνείο
τραγούδι: Ν. Ζερβουδάκης

 Αφιερωμένο  στα νιάτα της ΚΝΕ "Που λένε στη ζωή το μέγα Ναι"

Κώστας Πινέλης

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016

Σύλληψη μέλους της ΚΝΕ στο Κιλκίς - Η προσπάθεια τρομοκράτησης δεν θα περάσει



Σύλληψη μέλους της ΚΝΕ στο Κιλκίς
Κλιμακώνεται η προσπάθεια τρομοκράτησης και καταστολής από την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της, με στόχο την επιβολή σιωπής νεκροταφείου μπροστά στο κλιμακούμενο κύμα αγωνιστικού ξεσηκωμού στα σχολεία.
Στο πλαίσιο αυτής της επιχείρησης, χτες, στο Κιλκίς συνελήφθη μέλος της ΚΝΕ επειδή έξω από το 2ο Λύκειο της πόλης συζητούσε με τους μαθητές του σχολείου για την οργάνωση και το περιεχόμενο της κινητοποίησης που είχαν τα σχολεία του Κιλκίς, διακινώντας την ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής των Μαθητών.
Ο διευθυντής του σχολείου κάλεσε την Αστυνομία και κατέθεσε μήνυση κατά του μέλους της ΚΝΕ, για «απόπειρα πρόκλησης διατάραξης οικιακής ειρήνης» και «διέγερση». Η ΚΝίτισσα συνελήφθη, οδηγήθηκε στην εισαγγελέα, η οποία όρισε τακτική δικάσιμο για τις 2 Δεκέμβρη και την άφησε ελεύθερη.
Αμεση παρέμβαση πραγματοποίησαν κλιμάκιο στελεχών της Τομεακής Επιτροπής Κιλκίς του ΚΚΕ, τόσο στον διευθυντή του σχολείου όσο και στον διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς, απαιτώντας να σταματήσει η προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποίησης των αγώνων. Την ίδια ώρα, παρέμβαση προς την Αστυνομία έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος.
Παράλληλα, υπήρξε κινητοποίηση από μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, έξω από την Αστυνομία, που με πορεία και περνώντας έξω από το 2ο ΓΕΛ πήγαν στην Εισαγγελία, όπου είχε μεταφερθεί η ΚΝίτισσα.



Η προσπάθεια τρομοκράτησης δεν θα περάσει
Σε σχόλιό της για τα γεγονότα, η Τομεακή Οργάνωση Κιλκίς του ΚΚΕ σημειώνει μεταξύ άλλων: «Τα όσα έλαβαν χώρα καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας, όπως το γεγονός ότι μπήκαν εμπόδια στον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Σωτήρη Ζαριανόπουλο και αντιπροσωπεία του Κόμματος να εισέλθει στην Αστυνομική Διεύθυνση Κιλκίς, η εριστική στάση του διευθυντή του 2ου ΓΕΛ Κιλκίς σε αντιπροσωπεία της ΤΕ Κιλκίς του ΚΚΕ που τον επισκέφτηκε για να διαμαρτυρηθεί, δείχνουν ότι όλα όσα έγιναν σήμερα το πρωί, μόνο τυχαία περιστατικά δεν ήταν.
Οι μαθητές ξεσηκώνονται, γιατί οι γονείς τους αιμορραγούν οικονομικά από τα "ιδιαίτερα" και τα φροντιστήρια, γιατί τα σχολεία έχουν χιλιάδες κενά, γιατί κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ και μεγάλο κεφάλαιο τους ετοιμάζουν μια ζωή χωρίς δικαιώματα, μια ζωή κόλαση. Κυβέρνηση - εισαγγελείς και διάφοροι διευθυντές, όπως ο συγκεκριμένος, ενοχλούνται όταν κάποιοι - κυρίως το ΚΚΕ και η ΚΝΕ - καλούν τη νέα γενιά να μη σκύψει το κεφάλι στο μέλλον που της ετοιμάζουν και να διεκδικήσει τη ζωή που της αξίζει με βάση τις σύγχρονες ανάγκες της.
Τους προειδοποιούμε: η προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποίησης του αγώνα ενάντια στα βάρβαρα σχέδιά τους δεν θα περάσει. Καλούμε τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να σταθούν απέναντι σε αυτές τις αυταρχικές πρακτικές. Να διεκδικήσουν όλοι μαζί την Παιδεία που μας αξίζει».

Ανεπιθύμητος ο Ομπάμα



*
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
Πάρε - δώσε και πήγαινε - έλα εν μέσω όξυνσης των ανταγωνισμών
«Ο Λαβρόφ έφυγε κι έρχεται ο Ομπάμα». Κάπως έτσι συνοψίζονται τα πανηγύρια της κυβέρνησης περί της «πολυδιάστατης και ενεργητικής» εξωτερικής πολιτικής που ασκεί σε όφελος της αστικής τάξης, ώστε να επιτύχει τη περίφημη «γεωστρατηγική αναβάθμιση».
·         Στόχος που συνδέεται άμεσα με τη στρατηγική για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, την προσέλκυση επενδύσεων, την ανάδειξη της Ελλάδας σε διαμετακομιστικό κόμβο, το άνοιγμα σε νέες αγορές.
·         Σε συνθήκες που οι ανταγωνισμοί στην ευρύτερη περιοχή οξύνονται επικίνδυνα, ενώ συσσωρεύεται εύφλεκτο υλικό και μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις.
Ενώ, βεβαίως, βρίσκεται σε εξέλιξη η πολεμική σύγκρουση στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη, ενισχύεται η ΝΑΤΟική στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας και αυξάνεται η ένταση στην Ουκρανία.

Νέα φάση όξυνσης της επίθεσης
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε το βράδυ της Παρασκευής, σηματοδοτεί μια νέα φάση όξυνσης της αντιλαϊκής επίθεσης, με επιτάχυνση των μέτρων για ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης».
Απ' αυτήν τη σκοπιά, δεν εκπλήσσει ο τρόπος με τον οποίο η πλειοψηφία των συγκροτημάτων του Τύπου υποδέχτηκε τη νέα κυβέρνηση, χωρίς να λείπει, βέβαια, ο προβληματισμός για το κατά πόσον θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες, μπροστά στις δυσκολίες της οικονομίας να ανακάμψει, τη λαϊκή δυσαρέσκεια και τις διεργασίες στα λεγόμενα «εθνικά θέματα», που προμηνύονται έντονες το επόμενο διάστημα.
Σε κάθε περίπτωση, ανασχηματισμός και διαπραγμάτευση πάνε μαζί. Η ίδια η κυβέρνηση ιεραρχεί ψηλά τις νέες ανατροπές στα Εργασιακά, αλλά και την εφαρμογή των ψηφισμένων νόμων για το Ασφαλιστικό, που συνιστούν βάση για παραπέρα απώλειες ασφαλισμένων και συνταξιούχων.
Ο στόχος που θέτει τώρα η κυβέρνηση, για λογαριασμό του κεφαλαίου, είναι να κάνει όλη τη «δουλειά» μέχρι το Γιούρογκρουπ στις 5 Δεκέμβρη, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης» και η συζήτηση για τη διευθέτηση του χρέους.
Με βάση αυτό το χρονοδιάγραμμα, οι επόμενες 30 μέρες, με αιχμή τη βδομάδα 14 - 20 Νοέμβρη, θα είναι περίοδος - «φωτιά» για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Τη βδομάδα εκείνη θα βρίσκεται στην Αθήνα το κουαρτέτο, για να ολοκληρώσει τις συνεννοήσεις για τα νέα μέτρα, οι οποίες βέβαια συνεχίζονται εντατικά αυτές τις μέρες.
Επίσης, στις 15 και 16 Νοέμβρη θα βρίσκεται στην Ελλάδα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, με ατζέντα, πέρα από την οικονομία, τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας, ενώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, συζητιέται πλέον ανοιχτά η «αντικατάσταση» της ΝΑΤΟικής βάσης στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας με αυτήν της Σούδας.
Ολες αυτές οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την ανάγκη να δοθεί αποφασιστική απάντηση από το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Να σημάνει πραγματικά συναγερμός από τα σωματεία, τις Επιτροπές Αγώνα, τους εργαζόμενους και τους συνδικαλιστές, που συνειδητοποιούν το μέγεθος της επίθεσης και την ανάγκη να απαντηθεί επιθετικά.
Απέναντι σε παλιά και νέα μέτρα, η μάχη για την προετοιμασία της απεργίας στο Δημόσιο στις 24 Νοέμβρη και στις 8 Δεκέμβρη για τους εργατοϋπάλληλους στον ιδιωτικό τομέα, χρειάζεται να πάρει χαρακτηριστικά ολομέτωπης αναμέτρησης με το κεφάλαιο, την κυβέρνηση και την αντιλαϊκή πολιτική τους, με σχέδιο από κάθε σωματείο και καθημερινές πρωτοβουλίες στους κλάδους, στα εργοστάσια, στα μαγαζιά.
Να μη ριζώσει στους χώρους δουλειάς το κλίμα ανοχής, αναμονής και νέων προσδοκιών που προσπαθούν να καλλιεργήσουν η εργοδοσία και τα κόμματά της, αξιοποιώντας και τον ανασχηματισμό.
Ούτε, βέβαια, να «τσιμπήσει» ο λαός στην κοροϊδία περί «στροφής της κυβέρνησης στην καθημερινότητα», στην προσπάθεια που κάνουν να τον ξεγελάσουν ότι το νέο σχήμα κομίζει κάτι διαφορετικό από τη διαχείριση της φτώχειας και της μιζέριας, που είναι στον πυρήνα της πολιτικής της κυβέρνησης.
Κάτω από το φως των εξελίξεων, περισσότεροι εργαζόμενοι μπορούν τώρα να δουν καλύτερα τον υπονομευτικό ρόλο των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, που, σε συνεννόηση και με μοιρασμένους ρόλους εμπόδισαν την οργάνωση πανεργατικής πανελλαδικής απεργίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όπως πρότεινε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Η στάση τους βοηθάει το κεφάλαιο και την κυβέρνηση, γι' αυτό και πρέπει να καταδικαστεί. Να τους απομονώσουν οι εργαζόμενοι, να πάρουν στα χέρια τους την οργάνωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, να τις μετατρέψουν σε εφαλτήριο για νέους, πιο μαζικούς ταξικούς αγώνες.


 

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2016

Κώστα Βάρναλη: η επέτειος του ΟΧΙ



Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ»
Το χρονογράφημα του κ. Κ. Βάρναλη
― Τι στέκεσ’ έτσι σαν κούτσουρο;
― Μακάρι να ’μουνα κούτσουρο. Δε θα μου ερχότανε τώρα η απελπισία να πέσω με το κεφάλι μπρος πάνου σ’ ένα δέντρο ή στύλο να το σπάσω!
― Και γιατί, περικαλώ;
― Γιατί τούτ’ η μπουμπουνισμένη κόκα μου δεν καταλαβαίνει τίποτα.
― Ανάγκη να καταλαβαίνει; Καταλαβαίνουν οι «άλλοι».
― Κι όμως αυτοί σου οι «άλλοι» μήνες τώρα μου εξηγούνε μερικά πράματα που δεν τα ’ξερα. Κι έχασα τον μπούσουλα…
― Καλώς πράττεις. Δεν πρέπει να καταλαβαίνεις (δηλαδή να παραδέχεσαι) αυτά που σου λένε. Ο καλός πολίτης έχει χρέος να δουλεύει, να πεινά, να δέρνεται, να πλερώνει και να μην καταλαβαίνει… Όλα τα κρατικά όργανα: σχολειό, τύπος, ραδιόφωνο κλπ. ένα σκοπό έχουν: να σε… βοηθάνε να μην καταλαβαίνεις…
― Τώρα δεν… καταλαβαίνω και σένα!… Κοντεύει χρόνος τώρα που μου εξηγούν οι «Σωτήρες» μου πώς την ξεφορτωθήκαμε επί τέλους αυτήν την ενόχληση της εθνικής αυτοτελείας. Ωραία! Το πήρα απόφαση κι αποκοιμήθηκα. Ξαφνικά με ξυπνήσανε σάλπιγγες, αλόγατα, κανονιές. Τρίβω τα μάτια μου και ρωτάω: «― Τι συμβαίνει»; Κι ο γείτονάς μου ο Ριρής του Κολωνακιού μου απάντησε στη γλώσσα των «αιθουσών»: «― Τελούμεν την επέτειον της εθνικής ημών… αυτοτελείας, ο ρ ε σ ί β ι ε «! ― Μήπως εννοείτε, κ ύ ρ ι ε , το μνημόσυνον της αυτοτελείας»; Κι από τότες είναι μια ώρα που απόμεινα κούτσουρο…
― Να σε… κουνήσω εγώ! Δεν υπάρχει πραγματικά εθνική αυτοτέλεια. Μόνο που έχει καταργηθεί πολύ πριν σε… ειδοποιήσουνε. Αλλά πολύ πριν καταργηθεί η εθνική αυτοτέλεια, είχε καταργηθεί η έννοια «Έθνος»!
― Με φώτισες!
― «Έθνος» είναι μόνο ο λαός. Κάθε λαός. Αλλά μετά τον πόλεμο, όλ’ οι λαοί του δυτικού πολιτισμού ξαναγίνανε… μπουλούκια, όπως ήσαν στο Μεσαίωνα! Ωστόσο στα 1940, (τι παλιά εποχή!) ο Ελληνικός Λαός (που ήταν ακόμα «έθνος») είπε το «Όχι» στον ξένο εισβολέα. Δεν το ’παν οι «άλλοι» που πάντα λένε το «Ναι»! Κι ο Λαός και το ’πε και το ’κανε. Δε φώναξε «όχι» από το παράθυρο του σπιτιού του κ’ ύστερα να κλειστεί μέσα ή να φύγει. Το ’πε στο μέτωπο, στη φωτιά. Κ’ έμειν’ εκεί. Μετά την απελευθέρωση των… συνεργατών του εχθρού, το «Όχι» του Λαού το πήραν αυτοί. Αυτοί που λέγανε  το «ναι» στον Καταχτητή έξι χρόνια αράδα! Και μια και το πήρανε, είναι αναγκασμένοι να το γιορτάζουνε: να γιορτάζουνε τον αγώνα υπέρ της εθνικής αυτοτελείας οι υπεύθυνοι της εθνικής υποτελείας. Αλλά παράλληλα κάνουνε και την εξής πλαστογραφία της ιστορίας: «Ο Λαός, ο οποίος μας επετέθη στα 1940 είναι άξιος σεβασμού και της φιλίας μας»… Πολύ σωστά. Όλ’ οι λαοί και σέβονται ο ένας τον άλλο κι αγαπιούνται, χωρίς να τους το «διδάξει» κανείς. Αλλά στα 1940 δεν μας επετέθη κανένας «λαός». Μας επετέθησαν διχτάτορες. Ρίχνουνε, λοιπόν, το φταίξιμο στους λαούς για να βγάλουν αθώο τον εαυτό τους. Κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει.