Η προπαγάνδα της «γραβάτας» δεν κρύβει το «μεταμνημονιακό» μνημόνιο

Επίκαιροι Σχολιασμοί

Η προπαγάνδα της «γραβάτας» δεν κρύβει το «μεταμνημονιακό» μνημόνιο

     «Είναι γάτα, είναι γάτα» ο Τσίπ(ρ)ας με την γκρενά γραβάτα

Οσο κι αν ο κ. Τσίπρας καταφεύγει στην προπαγάνδα της "γραβάτας" για να κρύψει το "μεταμνημονιακό" μνημόνιο που υπέγραψε, η πραγματικότητα των παλιών και νέων μέτρων, των ματωμένων πλεονασμάτων και των προνομοθετημένων περικοπών σε συντάξεις και αφορολόγητο, τον διαψεύδουν. Αυτά επιφυλάσσουν για την επόμενη μέρα στο λαό τόσο ο ίδιος, όσο και τα άλλα κόμματα που υπηρετούν την ίδια στρατηγική του κεφαλαίου και την ΕΕ.

Οσο για τις διαφορές που επικαλείται με τη ΝΔ, είναι τόσο μεγάλες, που οι αλλαγές στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με το νόμο Βρούτση - Σαμαρά, από το 2012, όπως άλλωστε προβλέπει και η απόφαση του Eurogroup!

Να γιατί ο κ. Τσίπρας καταφεύγει στις γνωστές από το παρελθόν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές "πρόοδος - συντήρηση", στην Ελλάδα και την ΕΕ, φτάνοντας στο σημείο να εμφανίζει ως πρόοδο τις νέες "Μόριες" και την επιστροφή προσφύγων, που αποφάσισε από κοινού με την κα Μέρκελ.

Καθαρή έξοδος για το λαό είναι η κατάργηση όλων των νόμων και των μέτρων των μνημονίων και η ανάκτηση των τεράστιων απωλειών του, που μόνο ο ίδιος με τους αγώνες του μπορούν να κατακτήσουν

(Από σχόλιο της εφημερίδας της Ημαθίας «Η Άλλη Άποψη»)

Σύνοδος Κορυφής ΕΕ: μετά από πολύωρο παζάρι Απάνθρωπος συμβιβασμός για το Προσφυγικό,

Σε συμβιβασμό για τη διαχείριση του Προσφυγικού -στη βάση της έντασης της καταστολής και του εγκλωβισμού- κατέληξαν οι ηγέτες της ΕΕ, έπειτα από ένα άθλιο παζάρι στις πλάτες των ξεριζωμένων.

Με τις έως τώρα πληροφορίες, ο συμβιβασμός προβλέπει τη δημιουργία κοινών κέντρων υποδοχής μεταναστών κλειστού τύπου, σε εθελοντική βάση, εντός των συνόρων της ΕΕ, αλλά και εντός τρίτων χωρών όπου θα εξετάζονται οι αιτήσεις ασύλου. Επίσης, θα υπάρχουν περιορισμοί στην ελευθερία κίνησης των μεταναστών από τη μια χώρα στην άλλη, αυστηροποίηση των ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, εντατικοποίηση των διμερών συμφωνιών με τις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες για την επιστροφή τους, καθώς και αυξημένη χρηματοδότηση σε χώρες όπως η Τουρκία, το Μαρόκο και σε άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής.

Χαρακτηριστικό της βαρβαρότητας της απόφασης είναι ότι αυτή η «νέα προσέγγιση» -όπως χαρακτηρίζεται- της δημιουργίας «στρατοπέδων συγκέντρωσης» σε χώρες εκτός της ΕΕ, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν πλωτές πλατφόρμες αποβίβασης για όσους διασώζονται στη θάλασσα, δηλαδή δεν θα αφήνουν τους κατατρεγμένους ούτε καν να πατάνε στο έδαφος. 

Και ο επιθετικός, ο υποβόσκων, ο έρπων, ο συγκαλυμμένος ρατσισμός

Ο Ρατσισμός σ’ ευρύτερη έννοια υπήρχε από την περίοδο της προϊστορίας, Ετυμολογικά ο ρατσισμός προέρχεται από την ισπανική λέξη raza και την πορτογαλική raca, που χρονολογούνται από το 13^ο αιώνα. Και στις δύο αυτές γλώσσες η λέξη σχηματίστηκε από τα αραβικά στα οποία ras σημαίνει κεφάλι.

Ο Ρατσισμός συγγενεύει με τη ξενοφοβία και τον εθνικισμό. Γιʼ αυτό καταπολεμάτε από τις δυνάμεις που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δικαίωμα να είμαστε διαφορετικοί αλλά και ίσοι.

Ένα παιδί δεν γεννιέται με το ρατσισμό μέσα στο μυαλό του. Πιο συχνά, ένα παιδί επαναλαμβάνει αυτό που λένε οι γονείς του.

Οι γονείς χαράζουν στο μυαλό του παιδιού τους απόψεις υγιείς για να μην έχει, ως οδηγό τα ένστικτά του. Η σωστή αντιμετώπιση του θέματος εξαρτάται πολύ από την παιδεία και τη νοοτροπία των γονέων.

Ο ρατσισμός δεν θεραπεύεται, πολεμιέται

Η παιδεία λοιπόν. Και η γνώση της ιστορίας. Τους λες για παράδειγμα ότι μετά την Μικρασιατική καταστροφή μεγάλος αριθμός Μικρασιατών και Ποντίων κατέφυγαν στη Συρία (Δαμασκός, Χαλέπι) και στο Λίβανο (για 17.000 μιλάνε οι πηγές).

H πλευρά αυτή της μικρασιατικής προσφυγιάς έγινε γνωστή ευρύτερα πριν από μερικά χρόνια με την έκδοση του βιβλίου-μπεστ σέλερ «Not even my name» (ούτε το όνομά μου) της Thea Halo στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Halo περιγράφει τη δραματική πορεία της εκτοπισμένης μητέρας της Ευθυμίας Βαρυθιμιάδου, που από τον Αγιο Αντώνιο των Κοτυώρων του Πόντου θα βρεθεί στο Χαλέπι, όπου θα την παντρέψουν με έναν Ασσύριο και τελικά θα βρεθεί μετανάστρια στις ΗΠΑ ως Sano Halo.

Τους λες ότι και στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής χιλιάδες κατέφυγαν στη Μέση Ανατολή για να σωθούν.

Τους λες ότι κανείς δεν θέλει να αφήνει τον τόπο του, την πατρική εστία εάν δεν αναγκάζεται.

Τους λες τι τραβήξανε οι παππούδες μας πρόσφυγες στην Ελλάδα  από την εχθρότητα μέρους του γηγενή πληθυσμού.

Η κύρια απάντηση είναι μία: «εμείς ήμασταν άλλο». Τους  έχουν ποτίσει την ψυχή με τις θεωρίες «περί ανωτερότητας της φυλής», του «περιούσιου λαού».

Είναι τελικά οι Έλληνες ρατσιστές; (όχι όλοι βέβαια). Όχι μωρέ, οι άλλοι φταίνε που είναι μαύροι, μελαψοί, αλλόθρησκοι, που μιλάνε άλλη γλώσσα…

Ο Δραγασάκης για το «μόνο λάθος» του ΣΥΡΙΖΑ

Αν κάναμε κάτι “λάθος”, είναι ότι δεν πείσαμε νωρίτερα τον ελληνικό λαό να μας αναδείξει στην κυβέρνηση. Γιατί μια κυβέρνηση της Αριστεράς/με κορμό την Αριστερά ήταν και είναι εκείνη που θα έκανε τις βαθιές τομές και τους μεγάλους μετασχηματισμούς που είχε και έχει ανάγκη η χώρα.

Τάδε έφη Γιάννης Δραγασάκης. Ο άνθρωπος που έχασε για τέσσερις ψήφους την ευκαιρία να γίνει ΓΓ του ΚΚΕ -που είναι πολύ αμφίβολο αν θα υπήρχε σήμερα, βέβαια, εάν εκλεγόταν. Σε κάθε περίπτωση, ο Δραγασάκης έχει δίκιο. Η “κυβερνώσα Αριστερά” δεν έκανε κανένα απολύτως λάθος. Ήταν πολιτικοί απατεώνες από πάντα (και από τότε που ήταν στο ΚΚΕ και αργήσαμε να τους καταλάβουμε) και η εξαπάτησή τους πέτυχε πλήρως. Μόνο μια “αριστερή κυβέρνηση” με κορμό το Σύριζα, είχε τη δεδομένη στιγμή την ευχέρεια να περάσει το τρίτο μνημόνιο και τις αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το σύστημα και η αστική τάξη της χώρας. Σε αυτό έχει δίκιο κι οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε…

Δίκη Χρυσής Αυγής: Συντριπτικά στοιχεία από το δίσκο της Ουρανίας Μιχαλολιάκου

Συντριπτικά συνεχίζουν να είναι τα στοιχεία που αναδεικνύονται στη δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, από την ανάγνωση αυτή τη φορά των εγγράφων από το σκληρό δίσκο της κόρης του αρχηγού, Ουρανίας Μιχαλολιάκου. Αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ο ναζιστικός εγκληματικός χαρακτήρας, η διαχρονική εθνικοσοσιαλιστική της ταυτότητα, η αρχή του αρχηγού, η ιεραρχία, η στρατιωτική δομή… Ενδεικτικά αναφέρουμε τη λατρεία στον Χίτλερ που χαρακτηρίζεται σε άρθρα «κατασυκοφαντημένος άνδρας» και «απαράμιλλος προμαχών των φωτεινών δυνάμεων», στον Ρούντολφ Ες, στον Γκέμπελς, που γίνονται αναφορές στα ημερολόγιά του. Αποκαλυπτικές πλέον και οι γνωστές φωτογραφίες του υπαρχηγού Χρ. Παππά και του αρχηγού Μιχαλολιάκου με τη σημαία της Βέρμαχτ να χαιρετούν ναζιστικά, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί του Κασιδιάρη κ.λπ. Επίσης χαρακτηριστικές οι οδηγίες για ραδιοφωνικές εκπομπές: «Αποφεύγονται δηλωμένοι αριστεροί, αναρχικοί, νέγροι, Εβραίοι κ.ά.».

Από herko στο Ιούλ 2, 2018 Κοινωνία

Προς ΣΥΡΙΖΑ Κιλκίς (ή όποιον προβοκάτορα το έκανε)

Ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου στάλθηκε ταχυδρομικά για την παρουσίαση του «Κλεισθένη» από τον κ. Πουλάκη αλλά… δεν θα πάρω…

Άλλη ήταν η άποψή μας για την πάλαι ποτέ αγωνιστική αυτοδιοίκηση,  και άλλη είναι και για την σημερινή Τοπική Διοίκηση όπως την κατάντησαν να είναι το μακρύ χέρι την Κεντρικής Εξουσίας, μπροστάρη στις αντιλαϊκές επιλογές. Όπως και άλλη ήταν η θέση μας για τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» και άλλη είναι σήμερα και για τον  «Κλεισθένη».

Χάος μας χωρίζει για το πώς βλέπουμε την Αυτοδιοίκηση, όπως και χάος μας χωρίζει ιδεολογικά και πολιτικά.

Εμείς για παράδειγμα δεν ήμασταν ποτέ συναγελαζόμενοι με τα κόμματα εξουσίας για να εκλέξουμε και να πάρουμε καμιά θεσούλα Αντιδημάρχου, Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, Προέδρου Νομικού προσώπου κ.λ.π. , ξέρετε εσείς…

Πως γράφεται η ιστορία;

Η ιστορία δε γράφεται με "αν", με τις  ιντριγκαδόρικες κι αντιδιαλεκτικές υποθέσεις: "τι θα γινόταν αν...", -εκτός κι αν πρόκειται για το "αν" της ανυπακοής. Η ιστορία γράφεται με ανυπακοή, ή  αλλιώς με πάλη ταξική, όπως τραγούδησε και  η Πωλίνα. (κατά κόσμον Πωλίνα-Παρασκευή Μισαηλίδου) που την καθορίζουν κάποιες νομοτέλειες. Αυτές δεν πρέπει να νοούνται ως σιδερένια, αμετακίνητα διατάγματα, αλλά ως γενικοί νόμοι και αντιθέσεις που διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο φάσμα δυνατοτήτων για τα δρώντα ιστορικά υποκείμενα. Ό,τι συμβαίνει, έχει ερμηνεία, αιτίες και με αυτήν την έννοια είναι νομοτελειακό. Δεν είναι όμως κι αναπόφευκτο, καθώς η ιστορία μας αφήνει πάντα διαφορετικές δυνατότητες εξέλιξης, πχ σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Ο σοσιαλισμός υπάρχει ως προοπτική κι εναλακτική, δε θα έρθει αναπόδραστα από μόνος του όμως, νέτος-σκέτος, αν δε φροντίσουμε εμείς για αυτό.

Για όσους με σπουδή είναι υπέρ της εισόδου της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ οι παρακάτω φωτο από του βομβαρδισμούς των Αμερικανο-Νατοϊκών δολοφόνων εναντίον του Σερβικού λαού. Τους» πότισαν» με απεμπλουτισμένο ουράνιο γιατί αντιστάθηκαν για μια 10ετία στην διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.

 Κώστας Πινέλης

(Δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες "Ειδήσεις" και "Πρωϊνή" του Κιλκίς)

Γκράφιτι με τη μορφή του Γιάννη Ρίτσου

Γκράφιτι με τη μορφή του Γιάννη Ρίτσου στο νησί των αμετανόητων, τον Αη Στράτη

Από herko στο Ιούλ 8, 2018 Εικαστικές Τέχνες

Γκράφιτι με τη μορφή και τους στίχους του ποιητή Γιάννη Ρίτσου κοσμεί πλέον έναν τοίχο στον Άη Στράτη, το νησί σύμβολο των αλύγιστων της ταξικής πάλης, ένας εξ αυτών ο Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος, μετά τη διάλυση του στρατοπέδου στη Μακρόνησο το 1950 μεταφέρεται στον Αη Στράτη, όπου μένει μέχρι τον Αύγουστο του 1952.

Το γκράφιτι δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της δράσης «Χρώμα στα νησιά» 29 Ιουνίου – 28 Ιουλίου 2018, που πραγματοποιείται με τη συμμετοχή των καλλιτεχνών #KEZ #Pupet και Same84, υπό την αιγίδα του Δήμου Αγίου Ευστρατίου.

Οι στίχοι είναι από τις «Γειτονιές του κόσμου»:

 

«Δεν έχω καιρό να κουραστώ. Δεν έχω καιρό να σταυρώσω τα χέρια μου.

Δεν έχω καιρό να μην αγαπώ, να μη μισώ, να μη θέλω, να μη σκοτώνουμαι.

Δος μου το χέρι σου —κι απ’ την αρχή— μιαν άλλη αρχή.

Στις 5, ναι, στη διασταύρωση. Δικός μας είναι ο κόσμος»

Οι αμετανόητοι

Οι πρώτοι πολιτικοί εξόριστοι στάλθηκαν στον Αη Στράτη τη δεκαετία του 1920, σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση του ΚΚΕ (ΣΕΚΕ) και ήταν κατά κύριο λόγο εργάτες και συνδικαλιστικά στελέχη, μέλη και στελέχη του Κόμματος. Η δικτατορία του Πάγκαλου αυξάνει τον αριθμό των εξόριστων , ενώ ο Βενιζέλος με το «Ιδιώνυμο» θεσμοθετεί τις εξορίες. Στη δικτατορία του Μεταξά οι πολιτικοί εξόριστοι στον Αη Στράτη ξεπερνούν τους 250. Παραδίδονται στους ναζί και παρά την προσπάθεια εξόντωσής τους με πείνα, στις 17 Ιούνη του 1943, με καΐκι του ΕΛΑΝ οι εξόριστοι περνούν στην Ελεύθερη Ελλάδα! Ο Αη Στράτης πλημμυρίζει και πάλι από εξόριστους από το 1946 έως και το 1949 (5.000 άντρες και 500 γυναίκες). Από το 1950 έως και το 1962 είναι η τρίτη περίοδος ενεργοποίησης του στρατοπέδου. Αρχικά μεταφέρθηκαν εκεί 1.800 «αμετανόητοι» από τη Μακρόνησο. Αριθμός που αυξάνει ραγδαία για να φτάσει στους 4.500 πολιτικούς εξόριστους . Το στρατόπεδο κλείνει οριστικά το 1962. Υπολογίζεται ότι στην ιστορία του στρατοπέδου πάνω από 10.000 άντρες, γυναίκες και μικρά παιδιά εξορίστηκαν εκεί.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1918 – 1949

Πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΚΚΕ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1918 – 1949

Κομματική αποκατάσταση Άρη Βελουχιώτη, Γιώργου Γεωργιάδη, Γιώργου Γιαννούλη

Η ΚΕ του ΚΚΕ, υλοποιώντας Απόφαση του 19ου Συνεδρίου του Κόμματος (2013), οργάνωσε και ολοκλήρωσε την εκ νέου μελέτη και συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος για τη χρονική περίοδο από την ίδρυσή του (1918) έως και τη λήξη του ένοπλου ταξικού αγώνα με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας - ΔΣΕ (1949) και διοργάνωσε την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, υλοποιώντας Απόφαση του 20ού Συνεδρίου (2017).

Η εκ νέου μελέτη και συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος για την περίοδο 1918 - 1939, σε σχέση με αυτήν που κυκλοφορεί από το 1995, ήταν απαραίτητη, αφού από το Κόμμα συλλογικά είχε προχωρήσει η έρευνα και μελέτη με βάση:

• Τα γενικότερα συμπεράσματα που προέκυψαν από σημαντικές μελέτες του Κόμματος, με κυριότερη την αποτίμηση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ, συμπεράσματα που αξιοποιήθηκαν και στις προγραμματικές επεξεργασίες του Κόμματος.
• Τη μελέτη και συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος για την περίοδο από τη λήξη του ΔΣΕ έως τη 12η Ολομέλεια της ΚΕ τον Φλεβάρη του 1968, κατά την οποία συντελέστηκε η διάσπαση της ΚΕ και κατά συνέπεια του Κόμματος. Η διάσπαση ήρθε μετά από μακροχρόνια ιδεολογική - πολιτική και οργανωτική κρίση, ως αποτέλεσμα επικράτησης δεξιού οπορτουνισμού και με την παρέμβαση των 6 αδελφών ΚΚ στην 6η Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ (Μάρτης 1956). Τα συμπεράσματα αυτής της περιόδου, συζητημένα και εγκεκριμένα από Ειδική Πανελλαδική Συνδιάσκεψη τον Ιούλη του 2011, επεκτείνονταν και στη δεκαετία του 1940, περίοδο του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα με το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ, διαμόρφωσης επαναστατικής κατάστασης κατά την απελευθέρωση και όξυνσης της ταξικής πάλης, δημιουργίας του ΔΣΕ και ένοπλης αναμέτρησης με το αστικό κράτος. Αυτή η επέκταση επιβαλλόταν από το γεγονός ότι σ' όλη την επόμενη περίοδο (1950 και μετά) τα κομματικά Όργανα και Σώματα επιχειρούσαν την αποτίμηση αυτής της κρίσιμης δεκαετίας για την Ιστορία της ταξικής πάλης και του Κόμματος.

Η εκ νέου μελέτη και συγγραφή της Ιστορίας του Κόμματος στηρίχτηκε:

• Στην πρόσβαση στο οργανωμένο πλέον Αρχείο του Κόμματος και τη μελέτη πληθώρας ντοκουμέντων αυτής της περιόδου.
• Στην πρόσβαση και σε νέο αρχειακό υλικό που αφορούσε τις σχέσεις του ΚΚΕ με το ΚΚΣΕ και τα ΚΚ των γειτονικών βαλκανικών κρατών.
• Στην εκπόνηση σειράς μελετών για την ανάπτυξη και εξέλιξη του καπιταλισμού στην Ελλάδα, τη συμμετοχή της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και ιδιαίτερα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και την πρόσβαση κι αξιοποίηση άλλων σχετικών μελετών που εκπονήθηκαν από πανεπιστήμια, την Τράπεζα της Ελλάδας, την Εθνική Τράπεζα κ.λπ.

Η ΚΕ έκρινε απαραίτητη την επέκταση της ιστορικής αναφοράς στις οικονομικές - κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της Ελλάδας, όχι μόνο στα χρόνια ίδρυσης και δράσης του Κόμματός μας, αλλά και προγενέστερα, από την ίδρυση του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους.

Έτσι, σχεδιάζουμε την εξής δομή στην έκδοση των τόμων Ιστορίας του Κόμματος:

• Α΄ Τόμος: Το ΚΚΕ από την ίδρυσή του (1918) έως το 1939
• Β΄ Τόμος: Το ΚΚΕ στη δεκαετία του 1939 - 1949 (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ΔΣΕ)
• Γ΄ Τόμος: Το ΚΚΕ από το 1949 έως το 1968
• Δ΄ Τόμος: Το ΚΚΕ κατά τη στρατιωτική δικτατορία (1967 - 1974)
• Ε΄ Τόμος: Το ΚΚΕ, περίοδος 1974 - 1991.

Φυσικά, όλοι οι τόμοι εκδίδονται ως Δοκίμιο της Ιστορίας του Κόμματος, που σημαίνει ότι περιλαμβάνουν και ζητήματα ανοιχτά στην περαιτέρω έρευνα, στην ανάπτυξη, διόρθωση, με τη συμβολή όχι μόνο των μελών του Κόμματος αλλά και οπαδών, συνεργαζομένων.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

Για την κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη

Στην Απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης (16 Ιούλη 2011) «Για την Πολιτική Αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη», αναφερόταν μεταξύ άλλων:

«Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Παράλληλα, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Αρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Αρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας, που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Άρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση ο Άρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Άρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν».

Στο διάστημα που πέρασε από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2011, η όλη διαδικασία για τη συγγραφή του Α' τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας, ιδιαίτερα της περιόδου 1939 - 1949, έδωσαν τη δυνατότητα μεγαλύτερης εμβάθυνσης στη δράση και την κατάσταση του ΚΚΕ στα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μελετήθηκαν παραπέρα η λειτουργία του Κόμματος και η σχέση του με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης.

Τεκμηριώνεται το συμπέρασμα ότι η συλλογική λειτουργία των καθοδηγητικών οργάνων (ΠΓ και ΚΕ) ήταν ανεπαρκής, με ανάλογη επίδραση σε όλη τη δομή του ΚΚΕ. Αυτή η ανεπάρκεια εκφράστηκε ακόμα περισσότερο στο διάστημα της απελευθέρωσης και το Δεκέμβρη του 1944, έως την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, περίοδο κατά την οποία παραγκωνίστηκε ταυτόχρονα το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ.

Η υποβάθμιση της συλλογικής λειτουργίας του ΠΓ και της ΚΕ συνεχίστηκε και μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ενώ εκφράστηκε χαρακτηριστικά και στον τρόπο αντιμετώπισης του Άρη Βελουχιώτη από το ΠΓ. Δίχως να δικαιώνεται η απειθαρχία του, συνάγεται ότι η διαρρηγμένη συλλογική λειτουργία όχι μόνο δεν προσέφερε στον Άρη, καθώς και σε χιλιάδες άλλα κομματικά μέλη, πεδίο για μια ουσιαστική συζήτηση, αλλά και τροφοδοτούσε εξ αντικειμένου φυγόκεντρες κινήσεις, που βεβαίως είχαν πολιτική βάση. Προκάλεσε τη μαζική αντίδραση των μελών του Κόμματος και ΕΛΑΣιτών στη Συμφωνία της Βάρκιζας, που γρήγορα ανατράπηκε από τη ζωή.

Τα παραπάνω ενισχύουν το σκεπτικό ότι η μη κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη δεν εναρμονίζεται με την πολιτική του αποκατάσταση που έγινε το 2011.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ αποφασίζει να αποκατασταθεί ολόπλευρα ο Άρης Βελουχιώτης.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκτιμά ότι το ΚΚΕ διαθέτει την απαραίτητη ωριμότητα να κρίνει τα ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά και εξάγοντας συμπεράσματα, ένα από τα οποία είναι η ανάγκη τήρησης των αρχών της συλλογικότητας, της σταθερής προσήλωσης στις αρχές λειτουργίας του.

 -----------------

Κομματική αποκατάσταση Γιώργου Γεωργιάδη

Ο Γιώργος Γεωργιάδης γεννήθηκε το 1916 στον Πόντο. Ηταν αριστούχος απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων. Πήρε μέρος στον ιταλοελληνικό πόλεμο, ενώ συμμετείχε στον ΕΛΑΣ, όπου αναδείχθηκε σε διοικητή τάγματος. Το 1943 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Πήρε μέρος και στις μάχες του Δεκέμβρη 1944. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, πήγε στο Μπούλκες και το 1946 κατετάγη στον ΔΣΕ. Διετέλεσε επιτελάρχης του Αρχηγείου Ρούμελης και τον Αύγουστο του 1947 διευθυντής του 3ου Γραφείου του Αρχηγείου Δυτικής Μακεδονίας. Συνόδεψε τη μεγάλη «πορεία των χιλίων αόπλων» και το Φλεβάρη του 1948 πήγε στον Γράμμο, όπου ανέλαβε τη διοίκηση της 14ης Ταξιαρχίας. Διακρίθηκε στη μεγάλη μάχη του Γράμμου το καλοκαίρι του 1948, ενώ συνέβαλε στην επιτυχία του ελιγμού του ΔΣΕ προς το Βίτσι.

Στις 22 Δεκέμβρη 1948, ο ΔΣΕ πραγματοποίησε επιχείρηση για την κατάληψη της Εδεσσας, η οποία απέτυχε. Για την ευθύνη της αποτυχίας στην Έδεσσα ο Γεωργιάδης οδηγήθηκε το Φλεβάρη 1949 στο στρατοδικείο του ΔΣΕ, όπου κρίθηκε ένοχος για παραβίαση διαταγής της Μεραρχίας του και για παράλειψη καθήκοντος στο πεδίο της μάχης. Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 24 Φλεβάρη 1949.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης (την περίοδο που υπηρετούσε 

στον αστικό στρατό)

  ---------------

Κομματική αποκατάσταση Γιώργου Γιαννούλη

Ο Γιώργος Γιαννούλης γεννήθηκε το 1915 στο Επταχώρι Καστοριάς. Το 1935 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1938, μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπηρέτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στη Σύρο. Το 1940 πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και στην Κατοχή πρωτοστάτησε στη δημιουργία αντάρτικων ομάδων στα χωριά της περιοχής του, όπου αναδείχθηκε σε διοικητή τάγματος του ΕΛΑΣ. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας κατέφυγε στο Μπούλκες, όπου δούλεψε ως διευθυντής της εφημερίδας «Φωνή του Μπούλκες». Τον Ιούλη του 1946 ανέλαβε τη διοίκηση της πρώτης Ομάδας Δημοκρατικών Ενοπλων Καταδιωκόμενων (ΟΔΕΚ) στον Γράμμο, ενώ τελειώνοντας το καλοκαίρι ανέλαβε διοικητής του πρώτου Συγκροτήματος Ανταρτών Γράμμου. Διακρίθηκε για τις στρατιωτικές του ικανότητες και αναδείχθηκε σε διοικητή της 102 Ταξιαρχίας του ΔΣΕ.

Μετά από τη μεγάλη μάχη του Γράμμου, κοινοποιήθηκε διαταγή με ημερομηνία 4 Σεπτέμβρη 1948 και με την υπογραφή του Μάρκου Βαφειάδη, όπου γνωστοποιούνταν η εκτέλεση του Γιώργου Γιαννούλη. Η διαταγή ανέφερε ανάμεσα σε άλλα:

«(...) Στις 20 του Αυγούστου 1948, δικάστηκε από το Στρατοδικείο της 670 Μονάδας σε θάνατο και εκτελέστηκε ο πρώην Αντι/ρχης Πεζικού του Δ.Σ.Ε. Γεώργιος Γιαννούλης. Ο Γιαννούλης Γεώργιος είναι ο άμεσος Υπεύθυνος για τον αιφνιδιασμό και την απώλεια του Κάμενικ, για την απώλεια του Γκόλιο, επίσης και για την απώλεια της Μπάτρας (...)

Ο Γιώργος Γιαννούλης

  902 
23/06/2018