Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Αυτό το μεγάλο Φεστιβάλ, θα το θυμόμαστε για χρόνια



Αυτό το μεγάλο Φεστιβάλ,
θα το θυμόμαστε για χρόνια


Συγκλονιστική και πρωτόγνωρη ήταν η συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων λαού και νεολαίας στο τριήμερο των κεντρικών εκδηλώσεων του 43ου Φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στις 21, 22 και 23 Σεπτέμβρη, στο Πάρκο Τρίτση στο Ιλιον. Πραγματικά, μιλάμε για το μεγαλύτερο Φεστιβάλ των τελευταίων ετών!
Η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, έστειλε το μήνυμα ότι το μέλλον είναι εδώ! «Στα πρόσωπα των χιλιάδων νέων που δηλώνουν την απόφασή τους να παλέψουν για μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά, στη μόρφωση, στη ζωή, στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Κι από 'δω μπορεί να πάρει σάρκα και οστά το σύνθημα "Η νεολαία δεν σκύβει το κεφάλι, με το ΚΚΕ επίθεση και πάλη"»
 
Το φετινό Φεστιβάλ ήταν αφιερωμένο στις μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, στα 100 χρόνια από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, που απέδειξε περίτρανα ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ανίκητος, που έβαλε στην ημερήσια διάταξη την πάλη για τη νέα κοινωνία, το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Και αυτό αποτυπώθηκε σε όλους τους χώρους και τα στέκια, μέσα από συζητήσεις, ευρηματικές εκθέσεις, αφιερώματα, θεατρικές παραστάσεις, φροντισμένες κατασκευές.
Ξεχωριστές στιγμές ήταν τα αφιερώματα που πραγματοποιήθηκαν στις μεγάλες σκηνές. Ξεχωρίζει το αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος μετά από πολλά χρόνια έδωσε και το «παρών» στο Φεστιβάλ. Το αφιέρωμα στα τραγούδια για την επαναστατική αλλαγή του κόσμου, σε καλλιτεχνική επιμέλεια Θάνου Μικρούτσικου, ο οποίος μάλιστα ανέβηκε στη σκηνή, συνοδεύοντας με το πιάνο του τους καλλιτέχνες σε αγαπημένες μελωδίες. Το αφιέρωμα στον Δημήτρη Μητροπάνο, παρουσία της συζύγου του. Και, τέλος, το αφιέρωμα στον αξέχαστο δημιουργό Μάνο Λοΐζο, με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννησή του και τα 35 από το θάνατό του, παρουσία της κόρης του, Μυρσίνης.

Ηταν ένα πολύ μεγάλο και όμορφο Φεστιβάλ. Ενα Φεστιβάλ που θα το θυμόμαστε για χρόνια...
 902

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Χρήστος Σπίγκος-ο οπορτούνας



Που είσαι Χρήστο;
Τώρα πως μου θυμήθηκα τον Χρήστο τον Σπίγκο και πήρα να ασχοληθώ;
Προχθές στο καφέ-ουζερί «Μπλόκο» του φίλου Στέφανου Μισαηλίδη βρέθηκα τυχαία με δύο πρώην δημοτικούς συμβούλους της διοίκησης Τερζίδη. Όπως ήταν φυσικό, συζητήσαμε αρκετά για τον Δήμο Κιλκίς και αναφερθήκαμε και στο Χρήστο; Αλήθεια τι κάνει αυτή η ψυχή; Ρώτησα. Έχω καιρό να τον διω. υπάρχει;

Με τον Χρήστο λοιπόν συνεργαστήκαμε άψογα στον Δήμο, ο καθένας από  το πόστο του. Εκείνος ως Αντιδήμαρχος και Πρόεδρος του ΟΠΟΝΓΑ και εγώ ως διοικητικό στέλεχος του Δήμου. Είχαμε και γενικά καλές σχέσεις με «αγκαλιές, αγάπες και λουλούδια» πολλές φορές, όπως φαίνεται και από την παρακάτω φωτογραφία: 

Κάποιες φορές πάλι του επιτρέπαμε να παρευρίσκεται στις εκδηλώσεις μας, όπως στην παρακάτω φωτο και μάλιστα εξ ευωνύμων της Λιάνας Κανέλλη, που αδίκως προσπαθεί να τον νουθετήσει πολιτικά!


Όπως είναι γνωστόν τοις πάσι , ο Χρήστος ήτανε οπορτούνα, οπορτουνάρα (πάθηση εκ γενετής, συγγενής όπως λέει και η ιατρική), «Χαρούλης, Αστούλης, Αριστερούλης» και έκανε και πολλές πολιτικές κυβιστήσεις. Ως προς τούτο είχαμε τις ιδεολογικοπολιτικές μας συγκρούσεις που έφθαναν μέχρι πολύ σκληρές μονομαχίες και με μαχαιροπήρουνα: 

Χρήστο μου σε χάσαμε, εγώ τουλάχιστο, που δεν ξέρω που «κείσαι» και πολιτικά. Σε έχασε ο πολιτισμός, τα κουκλοθέατρα και οι παντομίμες …Είπα να σε πειράξω λίγο. Να είσαι πάντα καλά και να σε δούμε καμιά φορά…

13-9-2017
Κώστας Πινέλης
(Δημοσίευση στις εφημερίδες «Ειδήσεις» και «Πρωϊνή» του Κιλκίς)