«Λευκές νύχτες»

Εν Ριπή Οφθαλμού

«Λευκές νύχτες»

Σε μια σειρά από πόλεις, πραγματοποιούνται οι περιβόητες «Λευκές νύχτες» (λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων μέχρι και τα μεσάνυχτα), σε μια προσπάθεια του εμπορικού κόσμου να καλύψει χαμένα εισοδήματα από νυχτερινά χάπενινγκ.

Τελευταία αυτή της  Βέροιας που λήφθηκε, όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα της Ημαθίας «Η Άλλη Άποψη», με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με την ψήφο των παρατάξεων που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ  και  από τον Εμπορικό Σύλλογο Βέροιας ,παρά την αντίδραση του Σωματείου ιδιωτικών Υπαλλήλων Ημαθίας-Πέλλας και των μικρομεσαίων επαγγελματιών.

Πρόκειται για αποφάσεις εξοντωτικές για τους εμποροϋπάλληλους και χωρίς κανένα αντίκρισμα για τους μικρούς ΕΒΕ και αυτοαπασχολούμενους, που στριμώχνονται ολοένα και περισσότερο στον ανταγωνισμό με τα εμπορικά μεγαθήρια. «Ηδη οι αυτοαπασχολούμενοι και οι εμποροϋπάλληλοι πληρώνουν σκληρά το τίμημα της απελευθέρωσης του ωραρίου και της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας. Οι "Λευκές Νύχτες " είναι μέσο για την περαιτέρω χειροτέρευση των εργασιακών συνθηκών. Αυτή είναι η αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης, όλων των άλλων  αστικών κομμάτων.

Αυτοί που «τρίβουν τα χέρια τους» από κάθε παράταση του ωραρίου είναι τα μεγάλα καταστήματα, οι μεγάλες επιχειρήσεις που θέλουν «Λευκές Νύχτες» και "μαύρους εργαζομένους".

Όσες ώρες και να μείνουν ανοιχτά τα καταστήματα, ακόμη και να βάλουν ράντζα οι καταστηματάρχες, δεν πρόκειται να αυξηθεί ο τζίρος. Όσες «Λευκές Νύχτες» και να οργανωθούν, δεν πρόκειται να κρύψουν ότι το 70% των επαγγελματιών χρωστάνε στα ασφαλιστικά ταμεία, ότι εκατοντάδες μαγαζιά κλείνουν κάθε μέρα με τους μικρούς και μεσαίους επαγγελματίες και εμπόρους βουτημένους στα χρέη, ότι το δικαίωμα στην ασφάλιση και στην υγεία για τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) αποτελεί όνειρο «Θερινής νυχτός» και όχι «Νυχτών Μόσχας».

Ένα σύνθημα του ΠΑΜΕ λέει: «Εργατιά χωρίς λεφτά, μαγαζιά χωρίς δουλειά». Έτσι για τα άδεια μαγαζιά και τις μηδενικές εισπράξεις ευθύνονται οι άδειες τσέπες των δύο εκατομμυρίων ανέργων, το ότι οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν αξιοπρεπείς και ανθρώπινους μισθούς, η απληρωσιά και οι απολύσεις.

Κώστας Πινέλης 4-4-2017

(Δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες "Ειδήσεις" και "Πρωϊνή" του Κιλκίς)

 

       Από την "Λευκή Νύχτα" δτην Σάμο. (Τα χάπενιγκ που λέμε στο κείμενο. ωραία πράγματα...)

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 20ού ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΤΟΥ 20ού ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Από τις 30 Μάρτη μέχρι τις 2 Απρίλη 2017 συνήλθε το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ, στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.

Το 20ό Συνέδριο ενέκρινε τις Θέσεις της ΚΕ που περιλαμβάνουν τον απολογισμό δράσης του Κόμματος και τα πολιτικά του καθήκοντα μέχρι το 21ο Συνέδριο, παίρνοντας υπόψη τη συζήτηση και υπερψήφισή τους από τις Γενικές Συνελεύσεις των ΚΟΒ και τις Συνδιασκέψεις. Ενέκρινε, επίσης, την Εισήγηση της ΚΕ στο 20ό Συνέδριο καθώς και τον απολογισμό της Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου (ΚΕΟΕ).

 

Το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ ψήφισε Πολιτική Απόφαση, με την οποία καθορίζονται τα καθήκοντα του Κόμματος έως το 21ο Συνέδριο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ισχυροποίησης του ΚΚΕ στη δράση για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της Κοινωνικής Συμμαχίας, της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για την εργατική εξουσία. Ιδιαίτερα καθήκοντα τίθενται για την οικοδόμηση του Κόμματος στην εργατική τάξη, στις παραγωγικές ηλικίες, στη νεολαία, στις γυναίκες, για τη στήριξη της δουλειάς της ΚΝΕ, τη βελτίωση της λειτουργίας των καθοδηγητικών οργάνων, την ανάδειξη νέων στελεχών.

 

Τα ντοκουμέντα του 20ού Συνεδρίου εξοπλίζουν παραπέρα το ΚΚΕ, προκειμένου να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της ταξικής πάλης και να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα τις δυσκολίες, επιβεβαιώνοντας το ρόλο του ως πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, ως Κομμουνιστικού Κόμματος παντός καιρού.

Ριζοσπάστης 9-4-2017

 

Ποιονε να κλάψω πρώτονε, ποιον να τραγουδήσω πρώτονε

Εν Ριπή Οφθαλμού

Ποιονε να κλάψω πρώτονε,

ποιον να τραγουδήσω πρώτονε

Αυτός ο στίχος από το τραγούδι «Το μπλόκο της Καισαριανής» σε στίχους του Νότη Περγιάλη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, μου ήρθε στο μυαλό, βλέποντας το δρώμενο στην έναρξη του 20^ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που μας συγκίνησε όλους. Την τρομπέτα να αρχίζει τον «Οδηγητή» του Κώστα Βάρναλη σε μουσική του Χρήστου Λεοντή, να ακολουθεί το τρομπόνι και σιγά σιγά να μπαίνουν και άλλα μουσικά όργανα και οι φωνές μία-μία να μπαίνουν και να πληθαίνουν:

«Δεν είμ’ εγώ σπορά της Τύχης, ο πλαστουργός της νιας ζωής, εγώ ‘μαι τέκνο της Ανάγκης κι ώριμο τέκνο της Οργής…»

Τραγούδησαν με πάθος και αποφασιστικότητα αγωνιστική «τα νιάτα της ΚΝΕ, που λένε στη ζωή το μέγα ναι», το μέλλον του κόμματος και της πατρίδας μας.

Κι ύστερα η συγκίνηση μεγάλωσε με το προσκλητήριο των συντρόφων μας που έφυγαν απ’ τη ζωή από το προηγούμενο Συνέδριο μέχρι το 20^ο

Κι μετά με το βίντεο, με τις στιγμές από την 100χρονη πορεία του ΚΚΕ. Έχουμε να τραγουδήσουμε και να κλάψουμε για χιλιάδες αγωνιστές συντρόφους μας που πέρασαν στο ατέλειωτο πάνθεο των ηρώων των Άγιων του λαού μας δίνοντας ότι καλύτερο είχαν, που σάπισαν στις φυλακές, άγιασαν στα ξερονήσια, έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους  με το ανθρώπινο όνειρο να φτιάξουν καλύτερη ζωή για τους ανθρώπους.

 Και οι αγώνες και η θυσία τους έχει αμέτρητη αξία γιατί ήξεραν ότι αυτό τον κόσμο, αυτά τα οποία αγωνίζονταν να φτιάξουν, μπορεί οι ίδιοι να μην τα χαρούνε.

Και είμαστε υπερήφανοι για την προσφορά του κόμματός μας στην πατρίδα μας και στο λαό μας και με αυτή τη σκέψη και μπροστά στον γιορτασμό των 100χρονων του ΚΚΕ ριχνόμαστε στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες με μεγαλύτερη ορμή, ξέροντας ότι δεν μας ακολουθούν μόνο οι ζωντανοί αλλά και μια ατέλειωτη ουρά των πεθαμένων αγωνιστών συντρόφων μας. Και αγαλλόμαστε ότι βάζουμε και μεις ένα τόσο δα λιθαράκι για να φτιάξουμε τον κόσμο για τον οποίο εκείνοι έδωσαν τη ζωή τους, για να ζήσουν καλύτερα οι γενιές που έρχονται για να δώσουνε την μάχη στους δύσκολους καιρούς…

Κώστας Πινέλης 2-4-2017

Το βίντεο με το δρώμενο στην έναρξη του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΕ 

Κώστας Βάρναλης

Ο ΟΔΗΓΗΤΗΣ

Μουσική:  Χρήστος Λεοντής

 

Δεν είμ’ εγώ σπορά της Τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής
Εγώ ’μαι τέκνο της Ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της Οργής.

Δεν κατεβαίνω από τα νέφη
γιατί δε μ’ έστειλε κανείς
Πατέρας, τάχα παρηγόρια
για σένα, σκλάβε, που πονείς.

Ουράνιες δύναμες, αγγέλοι,
κρίνα, πουλιά και ψαλμουδές
τίποτα! Εμένα παραστέκουν
οι θυμωμένες σας καρδιές.

Εγώ του καραβιού γοργόνα
στ’ ορθόπλωρο καράβι μπρος.
Απάνω μου σπάνε φορτούνες
κι άγριος ενάντιά μου καιρός.

Μέσα στο νου και στην καρδιά μου
αιώνων φουντώσανε ντροπές
και την παλάμη μου αρματώνουν
με φλογισμένες αστραπές.

Ένας δεν είμαι, μα χιλιάδες!
Όχι μονάχα οι ζωντανοί −
κι οι πεθαμένοι μ’ ακλουθάνε
σε μιαν αράδα σκοτεινή.

Μα κι όσοι αγέννητοι, χιλιάδες
άπλαστοι ακόμη με βλογούν
κι όλοι ακουμπάνε τα σπαθιά τους
απάνω μου και τα λυγούν.

Δε δίνω λέξες παρηγόρια
δίνω μαχαίρι σ’ ολουνούς·
καθώς το μπήγω μες το χώμα
γίνεται φως, γίνεται νους.

Άκου, πως παίρνουν οι αγέρες
χιλιάδων χρόνων τη φωνή!
Μέσα στο λόγο το δικό μου
όλ’ η ανθρωπότητα πονεί.

Ω! πώς τον παίρνουν οι αγέρες
και πώς φωνάζουνε μετά
άβυσσοι μάβροι, τάφοι μάβροι
ποτάμια γαίματα πηχτά!

Όθε περνά, γκρεμίζει κάτου
σαν το βοριά, σαν το νοτιά
όλα τα φονικά ρηγάτα
θεμελιωμένα στην ψεφτιά.

Κ’ ένα στηλώνει κι ανασταίνει
το `να βασίλειο της Δουλειάς
(Ειρήνη! Ειρήνη!) το βασίλειο
της Πανανθρώπινης Φιλιάς.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Από το συνθετικό έργο

Το Φως που καίει.
Αλεξάνδρεια 1922, με το ψευδώνυμο Δήμος Τανάλιας. Το 1933 επανατυπώθηκε στην Αθήνα με αναθεωρήσεις (Εδώ από τις εκδόσεις Κέδρος, 1959)
Στο τραγούδι τραγουδήθηκαν οι στροφές 1, 4, 6, 8, 12.
Πρωτοπαρουσιάστηκε στις συναυλίες που έδωσαν Λοϊζος, Λεοντής και Μικρούτσικος το καλοκαίρι του ’81, τραγουδισμένο από τον ίδιο το Λεοντή και χορωδία.

Βρίσκεται στο δίσκο ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ’81 με τα τραγούδια του Λεοντή και του Μικρούτσικου από εκείνες τις συναυλίες.